طراحی شده توسط: بـیـک‌مـاک
©2016, مجیدحبیبی.

صدابازیگر

صدابازیگر(ی) هنر ایفا و ارائه گفتار در فیلمهای سینمایی ( دوبلاژ انیمیشن و سایر ژانرهای سینمایی) ، بازیهای رایانه ای ، نریشنها و نمایشنامه های رادیویی ، آنونسهای سینمایی ، تلویزیونی ، تیزرهای تبلیغاتی ، نمایشهای عروسکی ، اپرای صوتی و( سایر آثار صوتی موزیکال«تلفیق شده از بازیگری و آواز» ) ، گفتار فیلم های مستند ، کتاب های صوتی ، نرم افزار های چند رسانه ای و دکلماسیون است.

تا به حال از این هنر با عنوان کلی گوینده یاد شده.گوینده در لغت به معنی آنکه سخن می گوید و ناقل کلام است معنا شده.اما این واژه ، اصطلاحی است که برای منظور این مقوله جامع و مانع نیست و بسیار کلی می نماید ، نیز بسیاری از مشاغل و تخصص های دیگر مانند مجریان رادیو ، تلویزیون ، همایش ها و سخنرانان در مراسم گوناگون ، آواز خوانان ، شاعران ، نویسندگان و اشخاص صاحب نظر ، متفکر و اندیشمند با این عنوان شمرده شده اند.

همین قسم هم لغت صداپیشه ، و پیشه از بابت آن صنعت است که مراد تامین معاش ، تنها باشد نه رشد ، نه تعالی معنوی که مجال ما جولانگه هنر است و مادیات در درجات اصغر.از جانب دیگر وصل ِ پیشه ، نوستالژی بانگ عمو سبزی فروش است و اکی(اکبر)نمکی در باریکه های شاه آباد ، روحشان شاد ، جماعت حلال خوران پاسارگاد.آن دیگران که تداعی می شوند ، در مجالس مدح است و سوگ و وعظ که والی ، خبره اش بر ما ارزانی داد ، ایضا می طلبد تمسک بر اجتهاد و گوشه چشمی از نواحی پطرگراد ، هنر مذکور با شرحه شرحۀ دل ذکری بر ایشان نداد.اما به ظن من حقیر ، صدابازیگربدین منظور مضمونی جامع و مانع می کند بر یاد.

صدابازیگر با توجه به دایره وسیع فعالیتش ناگزیر از کسب دانش ، بینش ، تجربه و آگاهی در این جرگه لایتناهی است.بدین آهنگ لازم است در سه رکن اصلی در حد کفایت و نه زیادت که آن کاردانی دیگر است ، کسب علم کند.آنچه که عیان است عدم وجود مراجع ذی صلاح برای تحصیل واجبات آن است.جایی که قاعده و اسلوب برای مستعدان طرح ریزی و تادیه شود.چرا که فعالیت از هم گسیخته در این هنر بعد از گذشت بیش از نیم قرن محیطی چون دانشگاه به شیوه ای آکادمیک را طلب می کند.

از سویی دیگر چه بسیار افرادی که به علت عدم آشنایی و نبود بابی امن و شایسته از جهات گوناگون پای در ورطه نهادند و عرصه بر ایشان گنگ آمد.

جای بسی افسوس است که تا به حالا این قافله از جایگاهی تثبیت شده در محیط دانشگاهی با بستری قوام یافته از برای کسب آگاهی های تئوریزه و تجربیات علمی و عملی غافل مانده و همین سبب سوءاستفاده ها به شکلی عامدانه و جمعی ناشیانه در مجامعی شده که کفایت و صلاحیت لازمه جهت تدریس ، انتقال ، راهنمایی با خط مشی سالم و صحیح در محیطی پویا با خروجی درخور را ندارند.

تا به امروز آنان که در این هنر دارای نام و سبک شده اند با تکیه بر آموخته ها ، تجربه های شخصی و آزمون و خطاهایی گام برداشته اند که نه استاد برای انتقال آن کوششی چارت بندی شده و اصولی داشته و نه دانشجو منبع و ماخذی قابل تکیه و در دسترس در اختیارش بوده و تنها و تنها راهنمایی ها یی جسته گریخته ، شتابزده ، سطحی و دور از تفکر و تاملی ژرف و مآل اندیشانه.

کلاسهایی که طی دوماه یا اندکی بیشتر برای افراد بدون گزینش اصولی و در قالبی بس تشریفاتی برگزار می گردد به تجربه نشان داده که هیچگاه نخواهند توانست روندی ارزشی را در پرورش مشعوفان این هنر به اجرا در آورند.این تخصص عناوینی بسیار ظریف تر ، مبسوط و مفصل تر در بطن خود برای تدریس و کسب دانش طلب می کند.از آن جمله :ادبیات پارسی،ادبیات نمایشی،زبان و ادبیات انگلیسی،مبانی ترجمه،تربیت شنوایی،فن بیان،صداسازی،آشنایی با لحجه ها وسایر زبانها(مبانی)،فرهنگ عامه و تمثیل شناسی،شخصیت شناسی،اسطوره شناسی،مردم شناسی،آشنایی با فیلمنامه نویسی،اصول دیالوگ نویسی و ( تنظیم آن در دوبلاژ و نمایشنامه رادیویی)،اصول مدیریت،مدیریت دوبلاژ(تخصصی)،فنون و تکنیکهای گفتار در( دوبله ، آنونس ، تیزر،مستند،نمایشهای عروسکی،آثار نمایشی موزیکال،خوانش شعر و متون ادبی گوناگون) ،تربیت حس،بازیگری،مبانی صدابرداری و صداگذاری،سلفژ،آشنایی با یک ساز پایه در موسیقی جهانی یا ایرانی،مبانی جامعه شناسی،مبانی روانشناسی،تاریخ (تهیه و تدوین یافته در این ارتباط)،آشنایی با نرم افزارهای مربوطه،شناخت و بهداشت حنجره و... که هر یک با توجه به میزان و درجه اهمیت بایستی در قالب واحدهای درسی مجزا برای دانشجوی این رشته تالیف و تدریس شوند.

این رشته در بدو تاسیس به یقین ظرفیت ارائه در مقطع کاردانی را داراست و پس از آن با پرداخت و برنامه ریزی منسجم و ظریف تر مقطع کارشناسی را هم می توان بی آنکه بلند پروازی انگاشت برایش نگاشت.البته برای ورود هنرآموزان این رشته آزمونهای عملی در شرایطی سنجیده شده ، علمی و متفاوت با کلیشه های رایج باید در نظر گرفته شود تا در حق مستعدان حقیقی اجحافی رخ ندهد.

حتی تستهایی در چند نوبه(مثلا در سه نوبت) با ارائه راهنمایی به شرکت کنندگان به صورت مرحله به مرحله بدون ریزش افراد در مراحل نخستین و پذیرش افراد برتر و مترقی در آخرین دوره تا راهیابی ایشان به سامانۀ دانشگاهی و خروجی گروهی متخصص در هنر صدابازیگر(ی) که نامی برتر جز اینش به تالیف بر نخستین وهله نیافتم.

ورود به وبسایت مجید حبیبی